
Zaventem
mei 20, 2007Als je ooit op retraite bent geweest in een retraitecentrum zoals Padmaloka, dan heb je waarschijnlijk ook met vreugde kunnen vaststellen dat het er zo rustig is, dat er een ondersteunende en inspirerende atmosfeer hangt, dat je de batterijen weer kan opladen. De gedachte zou wel eens durven opkomen ‘kon ik hier maar altijd leven en wonen’.
Wat je niet ziet als deelnemer aan een retraite is het werk achter de schermen. Zo rustig en vredevol de atmosfeer aan de kant van de deelnemers kan voelen, zo druk en hectisch kan het voelen voor de organisatoren. Dit ben ik de laatste 10 dagen aan het ontdekken. De retraitegangers krijgen een mooi, getimed programma: dan eet je, dan slaap je, dan mediteer je, dan ben je in stilte, dan krijg je een lezing. Er is een prachtige tuin waarin je kan wandelen, er is steeds thee, er zijn verse lakens en dekens bij aankomst, er is eten op tijd .. De community van Padmaloka werkt keihard om dit alles gedaan te krijgen, op tijd en in orde. Voor ik vertrok vergeleek iemand die heel wat ervaring hiermee heeft, het met een luchthaven op het drukste moment. Steeds meer kan ik zien wat ze bedoelde, toen ze dat zei.
En toch is het anders dan een drukke job op kantoor. Waarom dat zo is, dat kan ik nog niet helemaal zeggen en misschien slaag ik daar ook niet zo snel in – misschien hoeft dat ook niet. Maar het zal zeker iets te maken hebben met het feit dat we eenzelfde ideaal delen.